فصل بيست و هشتم مداراى مجلس و تفاوت احوال مجلس شوراى ملى روز دوشنبه هشتم و سه‌شنبه نهم جمادى الاولى از هيجان خلق و اجتماع زياد در بهارستان جلوگيرى مىكند و بملايمت از شاه مرخصى سه نفر تبعيد شده يعنى جلال الدوله و علاء الدوله و سردار منصور را تقاضا مينمايد عصر روز سه‌شنبه نهم كه از دربار يأس حاصل ميگردد انجمنها در مدرسه سپهسالار جمع ميگردند و سربازان ملى مسلح شده در انجمنهاى اطراف بهارستان و مسجد سپهسالار حاضر ميشوند محوطه مجلس صورت نهم ذى القعده را به خود ميگيرد با تفاوت بسيار ميان اين دو روز و اين دو اجتماع اول آنكه در واقعه نهم ذى القعده طرف مجلس و مشروطه در ظاهر اراذل‌واوباش شهر طهران بودند و شيخ نورى و جمعى از معممين هم در جزو آنها با كمال رسوائى بسر ميبردند شاه و درباريان به آنها در باطن مدد ميدادند و اگر كسى از آنها ميپرسيد انكار كرده ميگفتند اين قشون و توپخانه را در ميدان براى حفظ امنيت شهر مهيا كرده‌ايم در صورتى كه براى حفظ مخالفين بود و بس مجلسيان هم يقين داشتند قشون دولت آشكارا با مجلس طرف نخواهد شد ولى در اين نوبت شخص شاه طرف است و ناگفته نشود كه بر ضد مشروطه و مجلس كار مىكند عنوان كرده است كه ميان مليون اشخاص مفسد پيدا شده ميخواهم آنها را سياست كنم و گرنه با مشروطه همراهم و مجلس را ميخواهم دوم - آنكه در واقعه نهم ذى القعده انجمنها اغلب ملى و مشروطه‌خواه بودند و اگر در بعضى از انجمنها تنى چند اشخاص مستبد داخل شده قابل اعتنا نبودند ولى در اين نوبت چندين انجمن بزرگ دولتى تشكيل شده است كه روزوشب بر ضد مجلس و مشروطه كار ميكنند و اينك در مسجد سپهسالار همان انجمنهاى مخالف حرارت و دلسوزيشان از